Boosheid en Woede

Wat vertellen boosheid en woede jou?

Boosheid en Woede

Iedereen houdt van fijne emoties en gevoelens: blijheid, vreugde, inspiratie, vrolijkheid, opgetogenheid etc. Niemand wil zich verdrietig of boos voelen.
Iedereen wil zich prettig en happy voelen. Maar helaas, dat is lang niet altijd het geval.

Maar wat zou er gebeuren als je nét zo blij zou zijn met de emoties boosheid en woede?
Als je ze werkelijk oprecht met dankbaarheid kunt ontvangen?

Boosheid en woede zijn vervelende emoties, moeilijk te hanteren. Want wat moet je er nou mee? Behalve je heel vervelend en naar voelen?
Doorgaans is de actie volgend op boosheid en woede, naar buiten toe gericht. Meestal ervaar je dat iets of iemand je boosheid of woede triggert. Iets in jou wordt geraakt wat pijn doet, en je eerste reactie is meestal ‘terug slaan’.

Het is een ware kunst om van de uitwaartse beweging van boosheid, een inwaartse te maken. Daarmee bedoel ik niet, dat je je boosheid inslikt, negeert of onderdrukt. Juist niet!
Het is juist de bedoeling dat je je emotie wel heel goed onder de loep neemt, bekijkt. En dat lukt alleen als je je naar binnen richt met deze emotie in plaats van dat je het naar buiten toe ventileert.
Natuurlijk is er helemaal niets mis mee, als je deze emotie eerst naar buiten toe ventileert, door stevig te gaan stampen of schreeuwen of ergens tegenaan te slaan wat jouw kracht verduren kan, een boksbal bijvoorbeeld.
Want wat er op dat moment naar boven komt en geuit wil worden, is jouw kracht. En jouw kracht is van levensbelang. Als wij onze kracht opgeven, geven we in feite ons leven op.

De inwaartse beweging, het stil zijn en jezelf afvragen wat nu precies achter de boosheid ligt, is een moedige daad. Het brengt je namelijk bij een diepere laag van jezelf die gevoelens naar boven laat komen, waar je misschien het bestaan niet eens van wist.
Achter elke boosheid en woede ligt namelijk pijn en verdriet. Dit kan werkelijk van alles zijn. Het kunnen pijnen en verdriet zijn van ervaringen uit dit leven, maar zeker net zo goed pijn en verdriet van ervaringen uit je vele voorgaande levens. Ervaringen die je op dat moment enorm veel verdriet hebben gedaan en die je destijds niet echt hebt verwerkt.
En omdat deze gevoelens nog steeds in jouw lijf aanwezig zijn, komen ze af en toe naar de oppervlakte door een trigger, juist om jou te laten zien dat er nog pijnen zijn die geheeld mogen worden.

Zolang deze diep verborgen gevoelens nog in jou leven, ben je eigenlijk nooit echt vrij. Je bent afhankelijk van wat een ander wel of niet bij jou doet.
Vele pijnen, in dit en in vorige levens, hebben te maken met zeer diepe wonden van afgewezen zijn, afgekeurd worden, verlaten zijn, niet goed genoeg zijn, niet erkend zijn voor wie je bent en dat er om welke reden ook niet van je gehouden werd. Velen van ons hebben in voorgaande levens meegemaakt wat het is om afgekeurd te worden om wie we waren, wat we zeiden en waar we in geloofden. Het zette ons buiten de groep en zorgde voor afgescheidenheid en diepe eenzaamheid en vaak zelfs tot veroordelingen met doodstraf tot gevolg, Traumatisch!

Wanneer een ander kritiek op ons levert of dingen van ons afkeurt, raakt dat iets in jou wat een oude herinnering oproept. Het wil je feitelijk vertellen dat deze oude wond nog steeds niet genezen is. En dat doet pijn, het levert diep verdriet op. Om dit verdriet niet te hoeven voelen, hebben we reeds sinds lang een overlevingsstrategie ontwikkeld, en dat is de boosheid. Deze boosheid genereert kracht en met deze kracht kunnen wij onze kwetsbaarheid verdedigen. Want vanuit onze herinnering en ervaring weten we, dat wie kwetsbaar is, geraakt kan worden. En dat is eng, misschien zelfs wel levensgevaarlijk en om die kwetsbaarheid te beschermen spelen wij de bal terug naar degene die de kritiek leverde; we worden boos op de ander en voor je het weet is er een ruzie ontstaan. Deze boosheid naar de ander ontstaat feitelijk vanwege de pijn die hij/zij heeft bloot gelegd.

De boosheid als reactie is eigenlijk niets meer of minder dan het verzet tegen de pijn. We verzetten ons tegen gevoelens die daadwerkelijk in ons binnenste bestaan en die graag gezien willen worden, die aandacht nodig hebben. Je verzet je op zo’n moment tegen jezelf. Jouw binnenste wil je iets laten zien, en jij wilt er niet naar kijken.
Feitelijk keur je je eigen gevoelens af. En dat levert wederom pijn en verdriet op. Dus, wie heeft je nu feitelijk de pijn bezorgd? Degene die kritiek op jou had of iets van je afkeurde? Of jijzelf omdat jij degene bent die de gevoelens/emoties van jezelf afkeurt?

Wat de ander bij jou losmaakt, is feitelijk een spiegelbeeld.
Deze persoon, die kritiek op jou heeft of dingen van jou afkeurt, laat aan jou zien, dat hetzelfde ook in hem/haar leeft. Dat er bij beiden oude pijnen zijn die nog niet verwerkt zijn.
Het is net alsof we voor een spiegel staan. De één laat de ander zien wat er in beiden aanwezig is.

De eerste reactie die bij ons naar boven komt in een vervelende of confronterende situatie is meestal boosheid of woede. Maar nu je weet dat deze boosheid eigenlijk een reactie is op ontkenning van verdriet in jezelf, is het makkelijker om het gehele plaatje te zien.
Wanneer je in zo’n situatie mededogen naar jezelf hebt, je verdriet verwelkomt, er zelfs ‘blij’ mee bent dat je nu de kans krijgt om dit verdriet te genezen, zul je merken dat je uit de confrontatie stapt en alle negatieve energie uit deze verbinding haalt. Op dat moment ben jij weer meester over de situatie en niet afhankelijk van wat een ander wel of niet doet.

Doordat je je bewust bent dat je feitelijk in een spiegelbeeld kijkt, weet je dat de ander met precies dezelfde pijnen en ontkenning worstelt als jij. In hem/haar leeft exact hetzelfde als in jou, je spiegelt elkaar. Beiden hebben hun eigen diepe wond. Roept dit al een beetje begrip op voor jezelf én voor de ander?

Niet iedereen heeft al de moed om zo diep naar binnen te kijken. Maar degene die dit wel doet, zal op den duur ervaren dat het bevrijdend werkt. Als je je bewust wordt van je eigen afkeuringen van jezelf, van je eigen ontkenningen van je verdriet, zul je merken dat dit heftige gevoelens oproept. Gevoelens van spijt en verlies. Hoe je jezelf altijd zo hebt kunnen ontkennen en negeren. Jouw mooie Zelf. Je zult ervaren dat je steeds meer van jezelf kunt houden en dat het juist fijn is om alle delen van jezelf te accepteren. Het maakt je completer. Immers, alles wat in jou leeft, ben jij. Dat is wat jou tot JOU maakt. Hoe kun je nu een deel van jou afkeuren? Zou dat deel er niet zijn, dan zou jij JIJ niet zijn.

Sta eens stil als je de boosheid in je op voelt komen en stel je maar eens voor, dat jouw toekomstige geheelde zelf, een kopie van jouzelf, naast je staat of loopt en zegt: ‘Ik hou zo verschrikkelijk veel van jou! Ik ben zó trots op jou!’ Voel maar eens de liefde en de troost die van deze woorden uitgaan en laat je maar knuffelen en troosten, neem deze troost en heling maar aan van jouw eigen Zelf en laat je koesteren. Dit is de liefde die je nodig hebt om te genezen. De liefde van jou Zelf.
De prachtige keerzijde van deze innerlijke groei is, dat je je tevens bewust wordt van de pijn van de ander die hij/zij aan jou spiegelt. In hem of haar leeft dezelfde afkeuring en ontkenning. Ook de ander heeft pijn maar verbloemd dit door kritiek te uiten of boos te worden.

Feitelijk zitten wij allemaal in hetzelfde schuitje. Maar doordat de ander jou je eigen pijn terug spiegelt, mag jij je daar nu bewust van zijn en ervoor kiezen om het met jouw eigen liefde en mededogen te omringen, zodat het kan genezen. Wat de ander jou spiegelt is eigenlijk een cadeautje. De ander helpt jou om te genezen. En omgekeerd werkt dit natuurlijk hetzelfde, mits de ander zich hiervan bewust is. Deze uitwisseling van energie en informatie tussen mensen, is best iets waar we dankbaar voor mogen zijn.

Een geheeld en compleet mens, heeft het niet nodig om kritiek te uiten op anderen, voelt niet de behoefte om de confrontatie met de ander op te zoeken om zodoende zijn eigen frustraties te maskeren.
Een geheeld en compleet mens voelt zich vrij en prettig in en met zichzelf en spiegelt dit weer terug naar de ander zodat hij/zij er ook voor kan kiezen om zichzelf te genezen.

Heb al je gevoelens en emoties lief, ze willen je wat vertellen. Het is je innerlijke stem die jou wil helpen, geef het de aandacht en de liefde die het verdient en nodig heeft. Hou op jezelf af te keuren, je bent precies goed zoals je bent. Het was de bedoeling dat je bent zoals je bent en voelt wat je voelt, want dat is het mens-zijn in al zijn uitersten, en dat is wat je hier op Aarde wilde leren en ervaren: hoe het is om mens te zijn.

Wanneer je je boosheid op dezelfde liefdevolle manier kunt ontvangen zoals je dat doet met vreugde, zul je zien dat je niet meegezogen wordt in de emotie boosheid en de boosheid zelf wordt maar dat deze jou namelijk een belangrijke boodschap te melden heeft. Sta jij open voor wat jouw innerlijke stem jou wil vertellen?

“Life is a beautiful game…
you just need to know the rules”

© Lilly Hoekstra

———————————————————————————————————————————————-

Boosheid
Door ieder lichaam stroomt energie. Deze energie verandert onder invloed van emoties, zoals angst, boosheid, blijdschap of verdriet. Misschien merk je dat ook wel bij jezelf, dat bij verschillende emoties, de energie in je lichaam ook anders stroomt. Als je heel erg boos bent, dan voel je die energie echt als een razende door je lichaam stromen, je hebt dan ook heel erg de neiging om die energie te ontladen. Je kan dan je boosheid uiten naar degene op wie je boos bent op dat moment, maar je kan het ook vasthouden. Dat vasthouden, dat is een belangrijk punt. Bij emoties is het namelijk niet zo, dat wanneer je ze niet uit, ze vanzelf verdwijnen. Nee, het is net alsof je die emotie dan opslaat. Stel je je voor dat je een kast bent, met een heleboel laatjes, (chakra’s) en in die laatjes liggen nog bakjes, mappen, noem maar op. Elke keer als je je boosheid niet uit, en je er niets mee doet, sla je die boosheid op in een van die laatjes. Ofwel, je slaat ergens in je lichaam, jouw boosheid met die bepaalde herinnering op. Het bekende “overlopen van de emmer” bevestigt dit ook. Als die druppels steeds vanzelf verdwenen, zou de emmer nooit over kunnen lopen.

Oké, mensen slaan hun emoties dus op. De kunst is dan ook, om iets met die emotie te doen. Nu hoor ik je al zeggen “maar ik hou niet van agressie”. Nee, daar houd ik ook niet van. Maar het is ook niet perse nodig om je boosheid naar een persoon direct te uiten. Als je dat niet wil, niet kan of niet durft, kan je besluiten om thuis, die boosheid alsnog te ontladen. Het beste kan je dat zo snel mogelijk doen na een voorval, of wanneer je je het voorval weer herinnert, en de boosheid weer voelt opborrelen. Voor mij werkt het slaan met een kussen het beste. En je mag best weten dat ik daarover altijd heel sceptisch was. Ik vond het maar belachelijk, wie gaat er nou met een kussen rammen?
Nou ja, waarom niet? Waarom zou je niet je boosheid op die manier uiten, als het je helpt? En er is niemand die het hoeft te zien, je kan dat gewoon doen wanneer jij dat wil, in een voor jou veilige ruimte en omgeving. Als je er net zo sceptisch over bent als ik, daag ik je uit het eens te proberen. Je zal namelijk zien, dat nadat je je boosheid met het kussen hebt geuit, de energie in je lichaam totaal anders voelt. Vooral als je het regelmatig toepast zal je dat verschil goed gaan merken. De eerste keer echter, kan het zo zijn dat er een hele berg aan boosheid naar boven komt, en zal je het verschil in energie nog niet goed ervaren. Als je bang bent dat je, als je eenmaal begint, niet meer kunt stoppen, raad ik je aan om het eerst samen met je therapeut(e) te oefenen als je die hebt, of anders op zoek te gaan naar een therapie waar je kunt gaan werken aan het uiten van je emoties.
Nog even verder over het uiten van je boosheid op het kussen.
Ik zal je uitleggen hoe ik dat zelf doe. Ik neem een kussen, en stel me voor dat dat kussen een bepaalde persoon betreft. Ik zeg gewoon tegen dat kussen, “jij bent nu even die persoon”. Dan praat ik tegen het kussen alsof ik tegen die persoon zelf praat. Je kan bijvoorbeeld zeggen/vragen “waarom heb je me zo erg pijn gedaan? Ik vind je een egoïst, je denkt alleen aan jezelf” enz. enz. De eerste keer dat ik met deze methode ging oefenen, begon ik met een heel klein tikje op het kussen. Toen het beter ging voelen lukte het me ook om echt te gaan rammen en dat luchtte me behoorlijk op! Voor mij is het een hele veilige manier om mijn boosheid te uiten. Ik doe er niemand kwaad mee en het kussen voelt gelukkig geen pijn. Zelf heb ik ervaren hoe deze ontlading van boosheid, mijn energie totaal veranderde. De opgeslagen boosheid maakte mij namelijk enorm lusteloos, en uiteindelijk zelfs depressief. Ik was ervan overtuigd dat ik geen boosheid voelde, maar ervoer wel een innerlijke gefrustreerdheid. Dat nam nog meer toe naarmate ik lustelozer werd. De eerste keer dat ik die oefening met het kussen deed, had ik ’s ochtends op de bank gezeten, en voor me uit zitten staren, zoals ik zo vaak de dagen doorbracht, in complete lusteloosheid. Ik voelde de boosheid ook niet meer, die had ik inmiddels al netjes in een laatje opgeborgen. Maar zodra ik begon, kwam de boosheid weer terug. Ik heb net zo lang op het kussen geslagen en tegen het kussen gepraat en geschreeuwd, tot al mijn woede weg was, en ik niets meer wist te zeggen waarover ik nog boos was. Ook nam de kracht van mijn slaan tijdens het oefenen steeds meer af. En toen ik klaar was, voelde ik me zo enorm opgelucht, ik voelde de energie weer door mijn lichaam stromen, en was die dag ook niet langer meer lusteloos!
Als je toch beslist niet wilt gaan slaan op het kussen, raad ik je aan om wel het praten uit te proberen. Je hoeft het kussen dan niet te slaan, maar uit je boosheid door te praten en desnoods te schreeuwen. In het begin was ik nogal bang om mijn boosheid te uiten, en schreeuwde ik in het kussen. Dat voelde voor mij toen veiliger. Ook kan je bijvoorbeeld het kussen tegen de bank werpen, of er een duw tegen geven. Je kan ook op andere manieren je boosheid uiten, door een rondje te gaan fietsen en dan keihard te trappen wanneer je tegen de wind in fietst. Maar zelf vind ik dat het praten, het meest helpt je boosheid kwijt te raken. Het is niet alleen voor jezelf belangrijk om je emoties goed te gaan uiten. Ook voor je relaties met anderen is het van groot belang. Als je namelijk niet tussendoor dat emmertje steeds leegmaakt, gaat het overlopen. Het nadeel daarvan is, wanneer je dan eindelijk eens boos bent geworden omdat je alles zo hebt opgespaard, je een heleboel boosheid van langer geleden er ook bij gaat halen, en je boosheid uit proportie raakt. Je gaat namelijk oude koeien uit de sloot halen. Die haal je erbij, omdat je ze nog niet eerder had geuit, maar al die tijd wel dwars waren blijven zitten. Je begrijpt daarom vast wel, dat het beter is om je boosheid niet op te sparen. En eigenlijk, als je je boosheid, irritatie, en frustratie over dingen eerder had geuit, had het waarschijnlijk nooit tot zo’n uitbarsting hoeven komen.
Probeer jezelf dan ook aan te leren, om iedere kleine irritatie naar iemand uit te spreken. Niet in de vorm van “jij irriteert mij”, maar probeer de dialoog met mensen aan te gaan. Je kan aan iemand vragen waarom hij of zij iets doet. Als diegene dan antwoord geeft kan je vragen aan hem of haar dat niet meer te doen omdat het jou irriteert, en kan je ook rustig uitleggen wat het met jou doet, of wat het bij jou oproept. In het begin zal dit heel onwennig voor je voelen, maar je zal merken hoeveel het je oplevert, en voor je het weet is het een nieuwe gewoonte geworden. Ik zal een voorbeeld geven. In mijn relatie viel ik vaak uit tegen mijn man. Ik had mijn kleine irritaties opgespaard en niet naar hem geuit, en uiteindelijk kwam er dan zo’n moment dat het me zo erg irriteerde dat ik ontplofte. Dat kwam mijn relatie niet bepaald ten goede. Als ik dan tegen hem tekeer ging, vond ik dat hij niets voor mij overhad, dat hij egoïstisch was, enz. Terwijl hij zich nergens van bewust was, en niet begreep waarom ik nou zo kwaad was ineens. En waarom had ik nooit eerder er wat van gezegd? En dat ben ik dus gaan doen. Ik ben er wat van gaan zeggen op een moment dat het me irriteerde, maar het nog geen boosheid was. Dan was ik ook in staat om het op een rustige manier te zeggen, en erover te gaan praten, in plaats van ruzie te maken. Ik ging in dialoog.
Wat we namelijk vaak als vanzelfsprekend aannemen, blijkt helemaal niet zo vanzelfsprekend voor die ander te zijn. Verondersteld, niet wij denken altijd van tevoren al te weten wat een ander denkt of zal gaan doen. En heel vaak trekken wij dan toch de verkeerde conclusie. Ik dacht dat mijn partner precies in de gaten had wat hij deed, en wat voor effect dat had op mij. Maar toen ik ging praten met hem, kwam ik erachter, dat hij over bepaalde dingen gewoon heel andere ideeën had, en het dus helemaal niet zo logisch was als ik altijd had aangenomen. Zo kwam ik tot nieuwe inzichten en was daardoor ook in staat om iets in mijn eigen gedrag te veranderen, zodat bepaalde situaties zich niet langer voordeden. Voorheen had ik dat nooit durven doen, ik was bang om een zeurpiet te zijn, als ik steeds maar mijn irritaties zou uiten. Ik had nooit gedacht dat het juist een heel positief effect zou hebben. Door mijn irritaties op tijd te uiten, konden er namelijk een heleboel ruzies voorkomen worden, en daardoor was mijn partner ook veel meer bereid om naar mij te luisteren. Uiteindelijk werd onze relatie steeds beter, want ook je partner merkt natuurlijk een verandering. Voor beiden is het een opluchting wanneer je minder vaak ruzie hebt. Ook in relaties met anderen kun je ditzelfde principe toepassen. Bijvoorbeeld op je werk, of in vriendschappen. Ik heb zelf namelijk ontdekt, dat datgene wat ik logisch vind, voor een ander helemaal niet logisch hoeft te zijn. Door eerder uit te spreken wat ik denk, wat ik vind, en wat ik voel, kan ik dus een heleboel problemen voorkomen. Je voorkomt dan namelijk dat dingen zich gaan opstapelen.
Je kunt het beter op zijn tijd ontladen, het is al veel beter voor je chakra’s. Maar ook voor je gezondheid. En als je het op zijn tijd ontlaad dan komt het er toch een keer uit. Maar dan kan het ook in de vorm van een overspannenheid zijn of een depressie zijn. En dan kan het zo ontzettend veel zijn. Dat je jezelf dan niet meer in de hand hebt. Wat je ook zou kunnen doen is denkbeeldig iemand IN een stoel zetten waar je nog boos op bent en dan met dat kussen denkbeeldig die persoon aan het meppen gaan en er tegen praten of desnoods schreeuwen en dingen vragen.

De regels van het MENS

* Toen je geboren werd kreeg je geen handleiding, deze regels maken misschien dat je het wat beter begrijpt.
* Toen je geboren werd kreeg je een lichaam, je kan ervan houden of het haten, het is het lichaam waar je het je hele leven mee zult moeten doen.
* Je zult je hele leven door lessen leren, je bent ingeschreven bij een fulltime opleiding “leven op aarde”.
* Er zijn geen fouten, alleen lessen. Groei wordt bewerkstelligd door experimenteren. Falen is net zo goed onderdeel daarvan als succes.
* Een les zal zich blijven herhalen in verschillende vormen tot je ervan geleerd hebt. Dan kun je door naar de volgende les.
* Naarmate je de makkelijke lessen minder snel door hebt zullen ze steeds moeilijker worden.Problemen die van buitenaf op je afkomen zijn een reflectie van je innerlijke staat. Pijn is een manier van het universum om je aandacht te trekken en je te wijzen op een innerlijk probleem. Als je je innerlijk zuivert verander, jij de wereld om je heen mee.
* Je zult het weten wanneer je een les hebt geleerd. Je reacties veranderen. Wijsheid is oefening, een beetje van iets, is meer dan veel van niets.
* Er is geen plaats beter dan het hier en nu, als je Daar wilt zijn en je bent Daar, dan wordt Daar hier, en verschijnt er weer een ander Daar.
* Mensen om je heen zijn slechts spiegels. Je kunt niet iets haten of liefhebben in de ander tenzij het iets reflecteert in jezelf dat je haat of lief hebt.
* Het leven invullen is aan jezelf. Het leven biedt je slechts het doek, het is aan jou om het schilderij erop te maken. Wees de baas over jezelf anders is een ander het.
* Het leven voorziet je altijd van datgene wat je wilt. Als je je afvraagt wat je wilt, kijk dan naar wat je hebt, op een onbewust niveau zorgt de kosmos ervoor dat jij krijgt waar je om vraagt. Dat geld voor alles, energieën, mensen, er zijn geen slachtoffers alleen studenten.
* Er is geen goed of fout, alleen consequenties.Moraliseren helpt niet, het bevestigt slechts patronen, doe gewoon je best.
* De antwoorden zitten in jezelf, je weet meer dan je gelezen, geleerd of gehoord hebt, luister maar naar je innerlijke stem.
* Je zult dit allemaal vergeten
* Je kunt het je herinneren als je wilt en wanneer je wilt.

Boeken Tip:
Innerlijk vuur van Hanh & Thich Nhat Hanh
Boos van Riekje Boswijk-Hummel
Meer zelfcontrole, minder boos Actieboek
Boosheid de baas van Georg H. Eifert

Bron: op zoek naar jezelf

 

 

Pin It on Pinterest

Share This